Top
follow
facebooktwiter
Μόνιμα άρθρα στο goTHESS
ΑΤΖΕΝΤΑ
Ελλάδα

Αναζητείται ρόλος για τη ΔΕΘ



Σε τρελούς ρυθμούς κινείται η Θεσσαλονίκη την τελευταία εβδομάδα, λόγω της επιστροφής των κατοίκων από τα τουριστικά θέρετρα, των φοιτητών από τις γενέτειρες τους, αλλά και της προσέλευσης πολλών επισκεπτών εν όψει της Διεθνούς Έκθεσης.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος η ΔΕΘ θα ανοίξει τις πύλες της για όλους τους μετέχοντες εμπόρους αλλά και για όλους τους πολιτικούς που θα προβούν σε δηλώσεις προεκλογικής περιόδου επιδιώκοντας αύξηση των ψήφων για την παράταξή τους. Ήδη αφίσες του Πρωθυπουργού, που θα εγκαινιάσει τη Διεθνή Έκθεση, συναντώνται σε κάθε κολόνα της πόλης και το ίδιο αναμένεται να συμβεί την επόμενη εβδομάδα με την επίσκεψη του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το σκηνικό είναι γνώριμο, αφού επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, μόνο που φέτος η βαρύτητα είναι μεγαλύτερη, διότι σε έναν μήνα περίπου θα λάβουν χώρα οι δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές, καθ’ όλα κρίσιμες για την προετοιμασία των εθνικών εκλογών του 2004.

Πέραν της πολιτικής σημασίας της ΔΕΘ, που είναι ευδιάκριτη, απαντήσεων χρήζουν οι άλλοι ρόλοι που επιτελεί η ύπαρξη αυτής της διεθνούς συνάντησης των εμπόρων. Κάποτε η ΔΕΘ ήταν σημείο αναφοράς για τις εμπορικές σχέσεις των Ελλήνων επιχειρηματιών με τους ξένους συναδέλφους τους και σε μεγάλο βαθμό, σύμφωνα με ιδεαλιστές αναλυτές, προωθούσε τις πολιτισμικές συναλλαγές που δεν αποτιμώνται σε κανένα νόμισμα αλλά αντικατοπτρίζονται με αργούς ρυθμούς στις εκφάνσεις της κουλτούρας κάθε λαού. Σήμερα ο ρόλος αυτός τίθεται υπό αμφισβήτηση, καθώς η συμμετοχή των εμπόρων-επιχειρηματιών ολοένα και λιγοστεύει, οπότε και μειώνεται ο βαθμός ανάπτυξης των διεθνών εμπορικών σχέσεων. Όσο για την πολιτισμική συναλλαγή, ακόμη κι αν κάποτε λάμβανε χώρα, σήμερα δεν είναι ορατή σε κανένα επίπεδο. Το ερώτημα είναι τελικά ποιος είναι ο ρόλος της Διεθνούς Έκθεσης σήμερα; Πολλές οι απαντήσεις εάν η ερώτηση απευθυνθεί στους Θεσσαλονικείς.

Κάποιοι θα χαρακτήριζαν την ύπαρξη της ΔΕΘ ως απομεινάρι του παρελθόντος, ξεθωριασμένο θεσμό που απλώς μας υπενθυμίζει ότι κάποτε η Θεσσαλονίκη ήταν, ή αυτό τουλάχιστον προσπαθούσαν να την καταστήσουν, το εμπορικό και επιχειρηματικό κέντρο της Ελλάδας. ʼλλοι θα έκαναν λόγο για ένα μεγάλο πανηγύρι που χρησιμοποιείται μονάχα για την προβολή πολιτικών προσώπων, ενώ άλλοι θα την χαρακτήριζαν ως μεγαλοψυχία των Αθηναίων, ενθυμούμενοι τη διεκδίκηση της πρωτεύουσας για τη διοργάνωση της Διεθνούς Έκθεσης.

Ευσταθείς όλοι οι χαρακτηρισμοί και με βάσιμη αιτιολογία, δύσκολο να καταλήξει κανείς σε έναν και μοναδικό. Μπορεί η ΔΕΘ να είναι, εντέλει, πάντρεμα συμβιβασμών, παρελθοντικής αίγλης και πολιτικών τερτιπιών, αλλά σίγουρα προωθεί σε μεγάλο βαθμό την εικόνα της πόλης μας και γεμίζει τα ταμεία καταστημάτων, κέντρων διασκέδασης, ξενοδοχείων, ταξί και πολλών άλλων επιχειρήσεων. Και όπως λέει η λαϊκή μας παροιμία «Όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα», οπότε καλύτερα να αρκεστούμε στα υπάρχοντα και σταδιακά να προχωρήσουμε στη διεκδίκηση νέων ρόλων για τη ΔΕΘ παρά η διοργάνωσή της να περάσει σε άλλη πόλη.